zaterdag 14 augustus 2010

Queen Wendy is er niet meer


Tot ons grote verdriet hebben we vandaag afscheid moeten nemen van onze net 14 jaar geworden Welsh Corgi. Op haar 14e verjaardag, twee dagen geleden, was ze nog helemaal doorgelicht en gezien haar vergevorderde leeftijd kerngezond bevonden.
Vannacht werd Wendy een beetje ziekjes, we vonden dat niet alarmerend, omdat onze andere hond Speedy ook een paar mindere dagen had gehad. Vanochtend kreeg ze een elleptische aanval. Op weg naar de dierenarts volgde een tweede aanval waarna Wendy volledig verward was. Haar hartverscheurende gehuil zal ik nooit meer vergeten. Wendy was Wendy niet meer. Op advies van de dierenarts hebben we haar in laten slapen.


Bijna 11 jaar heeft Wendy in ons gezin geleefd. Soms wat nuffig en hooghartig en een tikje te eigenwijs. Ze had immers een stamboom en wij niet.
De laatste jaren ging het wat minder met haar. Ze werd wat stram in de poten en ze hoefde niet meer zo nodig overal vooraan te lopen. Ze hoorde en zag ook niet zo goed meer, hoewel ik haar er soms van verdacht dat ze selectief doof was. Tot het laatste toe is ze een echte dame gebleven. Ook al weten we dat met een hond van deze leeftijd een keer een moment komt dat het dier echt niet meer verder kan, we zijn er allemaal behoorlijk van ondersteboven. Wendy we zullen je missen.

2 opmerkingen:

Anoniem zei

Het verlies van een hond is verschrikkelijk. Goed dat je Speedy nog hebt, dan blijf je in de routine van uitlaten, voeren etc. Ik herinner me Wendy heel goed, eventjes kritisch als je binnenkwam, daarna geheel vertrouwd.
Wens jullie allen veel sterkte bij dit verlies.
Bob

frank zei

Altijd lastig om zo'n maatje in te moeten laten slapen. Na zoveel jaren trouwe dienst en nu die stilte door afwezigheid. Blij, boos of verdriet een onderscheid kennen ze niet, ze zijn er altijd voor je. Zelf ook net Terry na 15 jaar in laten slapen.
Er zijn leukere dingen. Wij leven met jullie mee.
Frank en de rest